Bunu Yapmadan Suya Girmeyin

Sonra, hazırladığım scubamı yere yatırdım ve botun karaya yanaşmasını izledim” dedi dalgıçlardan biri. “Bot yanaştıktan sonra bir arkadaşımın yardımıyla scubamı sırtıma aldım ve suya indim.

Botçuya ekipmanımı verip bota atladım. 15 dakika kadar sonra diğer tüm dalgıçlarla beraber dalış noktasına varmıştık.

Kendimi suya bıraktım. Liderin işaretiyle  BC‘mi söndürmeye ve alçalmaya başladım. 

Ancak regülatörümden hava gelmiyordu. Bu nedenle henüz başladığım alçalmamı durdurup yüzeye çıktım. 

Tüpümün kapalı olduğunu fark ettim, karada açıp kontrollerimi yapmayı unutmuştum. Dalış eşimden tüpümü açmasını rica ettim.

Sorun burada da devam etti, çünkü tüp açılır açılmaz o-ring patladı! Botta yedek o-ring yoktu.

Lider, dalışa diğer dalgıçlarla devam ederken ben ve buddym bota alındık, 40 dakika boyunca orada grubun çıkmasını bekledik.

Dalış eşimden özür dilemiş olsam da (sonuçta benim yüzümden dalış yapamamıştı) bana karşı biraz tepkili olduğu her halinden belliydi.

Dalıştan dahi o anda soğuduğumu fark ettim.

Yukarıdaki olayı anlatan dalgıç, bir sistemdeki giriş sertifikasına sahip. 22 kayıtlı dalışı var.

Geçtiğimiz haftalarda yaşadığı bu olayı (kendince gülümseyerek anlatılacak kadar “eğlenceli“ydi) bana samimiyetiyle aktardı. Kendisine bunu yazıp yazamayacağımı sordum.

Memnuniyetle” dedi, sanırım neden yazmak istediğimi dahi bilmeden. “Eğlenceli bir dalış hikayesi” başlığıyla yazacağımı düşünerek biraz da…

Dalışta Buddy'nin ÖnemiDalış Eşi: Buddy

Sizlere daha önce yine gerçek bir olayı aktararak dalış eşinin, yani buddynin öneminden bahsetmiştim (okuyun: Gerçek Bir Hikaye: Dalış Eşinin Önemi).

Dalış eşi olmak, sadece suda iki dalgıcın yan yana kalması, birbirine “okay” vermeleri ve hava sormalarından ibaret değildir. [Devamını oku…]

Gerçek Bir Hikaye: Dalış Eşinin Önemi

“Buddymi, fotoğraf çekeceği için arkamda bıraktım. Bir orfozu görüntüleyebilmek için dakikalardır oradaydı. Ben ilerledim, dalış noktasının en güzel yerine, derin yarıklardan aşağı doğru süzülen ve bir uçurumu andıran burna geldim, kendimi bıraktım. Buddyme bakmak o anda aklıma geldi. Arkama baktım, gelmiyordu. Hala fotoğrafla uğraştığını ve bir kaç dakika içinde geleceğini düşündüm. 40 metrede, yalnızdım. Havamı kontrol ettim. 70 bar havam kalmıştı. Bu nedenle tek başıma yükselmeye başladım, buddymi hala görememem tedirginlik yarattı. En son onu gördüğüm yere gittim, hızla göz attım. Yoktu.

[Devamını oku…]

CLOSE
CLOSE
Pin It