Denizle Yaşamak

Ben, denizle doğarım…

Baktığım şeylerin yıldızlar olmasını sevmem.

Mavi olmasını severim.

Günün birinde orada olmak istiyorum” demem.

Üç beş ekipman alırım sırtıma.

Orada olurum.

Murat "Seaman" DemirağBen, denizle yaşarım.

Suyun tuzu gözlerimi yakar, ekipman ağır gelir, dalgalar, akıntılar yönümü şaşırtır.

Önemsemem.

Nietzsche‘nin sözlerini hatırlarım.

Denizi seviyorsan, dalgaları da seveceksin.

Güzel hiç bir şeyin kolay olmadığı gibi.

Hiç bir şey düşünemezken düşünürüm maviliklere bakarken.

Kendim olurum, olmayı öğrenirim.

Hiç bir şeyin yeterince büyük olmadığını, varsa bile değerini o anda yitirdiğini fark ederim.

Deniz karşısında, yalın olurum.

O çıkıp gelecek gibi olur, sen döndüğünde karada seni bekleyecek gibi, denizin ortasından çıkacak gibi.

Ama olmaz.

Denizde sabrı öğrenirim.

Hepsini topladığında hoş görülü olmayı, egoyu bir kenara bırakmayı, metaneti…

Ben, denizde ölürüm.

O kadar çok şey varken etrafımda, hiç bir şeyin olmadığını görürüm.

Konuşamadığımı, gördüğümü, ama iletişime geçemediğimi, olabildiğince sessizliği, kalabalığın içinde yalnızlığı hissederim.

Bir balık gördüğünde sevinmek, fotoğraf çekmek, dengede durmak değildir benim için önemli olan.

Önemli olan, suda olmanın kendisidir.

Önemli olan gidilen yer değil, yolculuğun kendisidir” der gibi…

Fikrini söyle

*

CLOSE
CLOSE
Pin It